باغ آذر ماه عریان است در مسیر کوچه باغ کوهپایه ردپایی نیست زیر چتر سبز کاج استاده ام در انتظار دوست مست شعر بیکلام این که او چون من هیچ برگش نیست اما غرق خرمالوست
من در ترسیم خاطرات سالهایی را خواهم نوشت که در آن زندگی جدیدی شروع میشود
۱/۰۹/۱۳۸۷
موهائ برق گرفته
کسی میداند با موهائ برق گرفته جه میتوان کرد؟
ج: شاید یک دست تمام تُفی میتواند موها را ساف کند. ما که رفتیم کوتاهش کردیم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر