چه کيفی دارد که در روز شکر گذاری مراسم آبگوشت خوران راه بيندازی! يعنی انداخته ايم. يک آبگوشت مشت، وای ياد روزی افتادم که با مامانم به يک ديزی سرا در ميدان هفت تير رفتم، روز های آخر ترک ايران بود و من و خودش با هم خلوت کرده بوديم هی هی، روزگار ميدانم که می آيد اينجا انشاله،
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر