باغ آذر ماه عریان است در مسیر کوچه باغ کوهپایه ردپایی نیست زیر چتر سبز کاج استاده ام در انتظار دوست مست شعر بیکلام این که او چون من هیچ برگش نیست اما غرق خرمالوست
من در ترسیم خاطرات سالهایی را خواهم نوشت که در آن زندگی جدیدی شروع میشود
۱۱/۱۱/۱۳۸۶
تنهایی دوست داشتنی
در تنهایی لذت بی انتهایی راتجربه میکنم. گاهی هم خوب است برای خودت زندگی کنی. به خودم می گویم من عاشق تک تک لحظات شده ام نخندید این هم کمی احساس درکردن ازخود است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر