باغ آذر ماه عریان است در مسیر کوچه باغ کوهپایه ردپایی نیست زیر چتر سبز کاج استاده ام در انتظار دوست مست شعر بیکلام این که او چون من هیچ برگش نیست اما غرق خرمالوست
من در ترسیم خاطرات سالهایی را خواهم نوشت که در آن زندگی جدیدی شروع میشود
۶/۲۷/۱۳۸۷
خوابهایم چه زود تعبیر شدند:(
هر وقت که میخواهد اتفاقی بیفتد چرا من اینقدر زود به پیشواز میروم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر