باغ آذر ماه عریان است در مسیر کوچه باغ کوهپایه ردپایی نیست زیر چتر سبز کاج استاده ام در انتظار دوست مست شعر بیکلام این که او چون من هیچ برگش نیست اما غرق خرمالوست
من در ترسیم خاطرات سالهایی را خواهم نوشت که در آن زندگی جدیدی شروع میشود
۱۰/۱۳/۱۳۸۷
پیچیدگی از نوع آدم وار
آه که دنیا ی کوچک امروز برایم کوچک تر شد! چقدر سخت است سر کردن با بعضی آدم ها! و چقدر آسان است کنار آمدن با برخی دیگر! نمیدانم دیگران مرا در چه گروهی قرار میدهند ، سخت گیر یا آسان گیر!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر