باغ آذر ماه عریان است در مسیر کوچه باغ کوهپایه ردپایی نیست زیر چتر سبز کاج استاده ام در انتظار دوست مست شعر بیکلام این که او چون من هیچ برگش نیست اما غرق خرمالوست
من در ترسیم خاطرات سالهایی را خواهم نوشت که در آن زندگی جدیدی شروع میشود
۱۰/۱۹/۱۳۸۷
آرزوی سبز
این چند روز فکرهای عجیب و قریب من را در گیر کرده است. گاهی باید به جای هر آرزویی برای گروهی فقط طلب تغییر کردن کرد.! به امید عوض شدن آمین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر